Willem Boogman


The function of music

notes - no notes
Wat is de functie van muziek en met name van de eigentijdse muziek? Of is zij autonoom en dient zij nergens toe? Maar als zij autonoom is hoe krijgen we er dan toegang toe? En als zij samenvalt met haar functionaliteit is zij dan niet platvloers, commercieel en tè voor de hand liggend?

Bestaat de functionaliteit van kunst er niet in dat zij een relatie met de werkelijkheid onderhoudt door die werkelijkheid na te bootsen of weer te geven? In deze populaire voorstelling van zaken staat kunst tegenover de realiteit. Het zou de taak zijn van de kunstenaar de gapende afgrond daartussen te overbruggen waardoor de overkant voor ons herkenbaar wordt.

Maar is het niet eerder zo dat kunst vanuit een zekere belangeloosheid werkelijkheid sticht die zij
ook symboliseert en zelf is, en wel zo dat die als die ene, unieke realiteit voor ons verschijnt? Dan zou je dus moeten spreken van een soort sublieme functionaliteit van kunst. Ook één die vooral opgaat voor muziek. Cf. Die Rose

Ohne warumb.
Die Ros’ ist ohn warumb
sie blühet weil sie blühet
Sie achtt nicht jhrer selbst
fragt nicht ob man sie sihet.

What is the function of music, and in particular of contemporary music? Or is it autonomous and does it serve no practical purpose? But if it is autonomous, how can we gain access to it? And if it coincides with its own functionality, is it not then banal, commercial and too obvious?

Does the functionality of art not consist in the fact that it maintains a relationship with reality by imitating or representing that reality? According to this popular view, art stands opposite reality, and the task of the artist is to bridge the yawning chasm between the two, thus making the other side recognizable to us.

But is it not rather the case that, out of a kind of disinterestedness, art brings reality into being, and does so in such a way that this appears to us as the one and only, unique reality, which it
also symbolizes and indeed itself is? This would mean that art has a kind of sublime functionality, and one which particularly applies to music. Cf. Die Rose

(translation: Robert Coupe)


notes - no notes
Een goede luisteraar is iemand die de muziek in de muziek hoort. Of de stem in de stem. (Henri Meschonnic: »la voix dans la voix«, zie Nous le chant).
Voor die luisteraars schrijf ik mijn muziek. Als ik aan luisteraars denk, denk ik niet aan publiek.

Deze luisteraar is ook iemand die getuige is en eventueel kan getuigen van wat in muziek aan het werk is. Of van wat muziek ›zegt‹ maar niet kan zeggen, omdat muziek zelf geen taal is. Dat wat muziek niet zegt, zegt de luisteraar.

A good listener is someone who hears the music within the music. Or the voice within the voice (Henri Meschonnic: »la voix dans la voix«, see Nous le chant).
It is for these listeners that I write my music. When I think of listeners, I do not think of an audience.

This sort of listener is also someone who witnesses - and may be able to bear witness to – what is going on in music. Or what music is ›saying‹, and yet can’t say, since music itself is not a language. What music doesn’t say, the listener does.

(translation: Robert Coupe)

Protesilaos & Laodamia

Recently I completed a drastic revison of my arrangement and scoring of Rudolf Escher’s short opera Protesilaos and Laodamia.
Rudolf Escher (1912-1980) wrote this opera [›Zangspel‹] extremely fast in 1946 and left it unorchestrated.
In 1990 the Rudolf Escher Committee commissioned my arrangement and scoring of the work. It was performed in March 2004 by the Radio Chamber Orchestra conducted by Otto Tausk in the Concertgebouw, Amsterdam (ZaterdagMatinee).

protesilaos en laodamia
The text by Martinus Nijhoff is based on the story of Protesilaos, the first Greek warrior who was killed in the Troian war. Ten years after his dead Protesiloas was allowed by the Gods to return for one day to his wive Laodamia, accompanied by Hermes. At the end of the day Protesilaos has to return to the World of the Death. With the help of Hermes, having pity on her, Laodamia follows Protesilaos into the underworld, disguised as Hermes. Hermes takes up a living as a shepherd in Thessaly, something Escher probably would have done himself. Then most of his music is inspired by an idealized Mediterranean landscape and atmosphere.

In Protesilaos and Laodamia the impact of Mahler’s music on Escher is clearly present. That may be important for the general perception of his music.

The coin represents Protesilaos descending from the ship, ready to meet his fate. Thessaly, Thebai. Ca 302-286 BC. (Image courtesy of Gorny & Mosch)

Day Daily - The Hours

Eerste uitvoering van Dag Dagelijks - De Uren 19-22, onderdeel van de cyclus Day Daily

The Hours 18-23
Dag Dagelijks - De Uren [Day Daily - The Hours] is een reeks van 24 stukken van één minuut die ik schrijf voor f.c. jongbloed, een ensemble van het Fontys Conservatorium uit Tilburg olv. Arnold Marinissen.
Binnenkort wordt de eerste set uitgevoerd: De Uren 19-22, zie
De bezetting is: fluit (Kelly Kicken), baritonsaxofoon (Yvon Arts), viool (Titia Bouman) en klavecimbel (Arend Grosfeld).
Niet alleen maakten de vier zeer getalenteerde muziekstudenten zich de ongebruikelijke muziek in korte tijd eigen, maar spelen ze het ook nog eens met indrukwekkende muzikaliteit. Beter kun je het als componist niet treffen.

Day Daily

I am working on a new project: the cycle Day Daily [Dag Dagelijks]. As in my earlier cycles I systematically bring up the elementary world of sound and music, usually connected with a specific, extramusical reality. Day Daily is inspired by literary, scientific and everyday interpretations of the day, and especially by phenomenological research on this topic by philosopher Chris Bremmers.

With Day Daily I want to recall the day to us, or at least the memory of that one Day amidst all days. I would also like to develop certain aspects of my music further, which is sound transmitted in space, different scorings within a piece and compositional / musical elements being in a permanent transition (liminality).

Day Daily consists of four long pieces of approximately 15-20 minutes, composed for the transitory moments of the day: midnight, daybreak, midday and nightfall. These transitory moments are linked with each other by twenty one-minute pieces, which stand for the hours of the day.

The parts of the cycle can be performed both independently and integral.

the cycle day daily
Click here for an overview of the cycle

The midnight part, entitled: ›Nous le chant‹, forms a small cycle within the large one, and contains five vocal pieces on texts of the French poet Henri Meschonnic. From his collection of poems ›Nous le passage‹ I selected:

1. aujourd’hui nous
2. on s’entend c’est la lumière
3. la lumière amoureuse
4. la nuit luit
5. un jour et je suis ce jour

The first three are composed for five singers of Schola Heidelberg (SSATB) and a trio of ensemble aisthesis (clarinet, piano and percussion) at the request of
KlangForum Heidelberg (D) and Walter Nußbaum – conductor.

My website

I have discovered having an oeuvre to be proud of. That isn’t self-evident. When I completed my first large-scale work La Disciplina dei sentimenti after many years’ labour, I could not think of just writing one work after another. It turned out, however, that music itself, the source of my effort, was just being about to unfold itself to me. About the time of La Passione della Parola I have noticed how the different compositions were forming each other to something that looked like an oeuvre. Now, after more than thirty years of composing music, it looks like I have just started!

It’s time to arrange this oeuvre and make it more accessible by building this website. Here you can get a survey of my work and find a lot of information about each composition. On this opening page I’ll give you frequently a sign of life, and this I’ll do, in the English-language context of the website, in my poor English or in Dutch, whenever it suits me.

Although being part now of the ›small-world network‹, I still expect my music to be ›
seven degrees separated‹ from the nearest ›hub‹, or, in other words, to have more ›nodes‹ than anyone ever can imagine.


April 26, 2009
Concertgebouw, Brugge (België)
17.15 tot 17.45 lezing over Sternenrest door Chris Bremmers,
18.00 concert met werken van Gérard Grisey door het Spectra Ensemble, gevolgd door de Vlaamse première van de concertante uitvoering van Sternenrest door het Spectra Ensemble, Olaf Tarenskeen - elektrische gitaar, Arnold Marinissen - slagwerk van glas, Wave Field Synthesis en Casper Schipper - klankregie.

Sternenrest in huddersfield
Een bijzondere première voor Vlaanderen! Want aan de basis van Sternenrest staan Conny Aerts, hoogleraar asteroseismologie aan de Universiteit van Leuven en Filip Rathé, componist, artistiek leider van het Spectra Ensemble uit Gent. De muziek van Sternenrest werd gebaseerd op resultaten van Conny's onderzoek naar de trillingen van de ster HD 129929 en Filip was, samen met Bert Palinckx van November Music, de opdrachtgever van de muziek. Het tweede deel van Sternenrest werd aan Conny Aerts opgedragen en het derde deel aan Filip Rathé.

Dit is voorlopig de laatste uitvoering van de concertante versie van Sternenrest. We werken nu aan de realisatie van uitvoeringen van de integrale versie, met video van Mateusz Herczka en lezingen onder leiding van filosoof Chris Bremmers.
Zie ook: