Willem Boogman

composer


 

duration

23 minutes

scoring

see ›instruments‹
Electronic Dance Pulse designed by Casper Schipper

commissioned by

ZaterdagMatinee

dedicated to

Sandra Macrander

premiere

February 1, 2014
NTR ZaterdagMatinee
Amsterdam, Concertgebouw
Netherlands Radio Philharmonic Orchestra
Reinbert de Leeuw - conductor
(broadcast by NTR/AVRO/TROS)

Netherlands Radio Philharmonic Orchestra
Reinbert de Leeuw - conductor

buy the score

>>

Raving

for orchestra and electronic dance pulse
(2013)


audio








mp3 | ZaterdagMatinee, 01-02-2014 | Netherlands Radio Philharmonic Orchestra conducted by Reinbert de Leeuw


instruments

Piccolo
2 Flutes
2 Oboes
Cor Anglais
Clarinet in E-flat
Clarinet in B-flat
Bass Clarinet in B-flat [low B must be available]
2 Bassoons
Contrabassoon
4 Horns
Trumpet in D
2 Trumpets in C
2 Trombones
Bass Trombone [low B must be available]
Tuba
Timpani
Drum Set [pedal bass drum and two higher bass drums, each with a different pitch; e.g. two Doun or Taiko]
Bass Drum [large bass drum, or Gran Cassa]
Electric Bass Guitar
Electronic Dance Pulse
Strings

Electronic Dance Pulse (E.D.P.)

The sound of the Electronic Dance Pulse is digitally designed by Casper Schipper.
The program for generation of the pulse and the instructions how to use it, are available from the publisher.


Content

Part I ›Gathering‹
Part II ›Dancing‹
Part III ›Loneliness‹
Part IV ›Dispersing‹


program note

Raving is inspired by Electronic Dance Music and ›raves‹: events where thousands of people gather to dance. That people gather around music, as at raves, and at concerthalls to listen to classical music, somehow has a moving aspect for me. And that is among other things, what Raving is about.
Raving is not primarily intended to dance to. Yet Raving is, also, about dancing. On the one hand the endless electronic pulse in Electronic Dance Music evokes the frenzy of dancing, on the other hand it keeps the dance in check by its regularity. Thus the deepest human impulses reveal themselves in the lightness of dance. This is being celebrated in Raving, without forgetting the loner among the crowd.

The four parts of Raving follow each other without a break. The first part, called ›Gathering‹, is about the gathering itself. While rotating through the orchestra individual tones and pulses gradually cluster into harmonic, rhythmic and melodic shapes, including a calling signal of two descending fourths. It is a call to dance, which takes place in the second movement, ›Dancing‹.

In ›Dancing‹ electronic dance pulse, which was designed by sonologist Casper Schipper, joins the orchestral sound. The orchestra dances as it were on the pulse: lightly, sharply and with a wealth of short movements. My dancing beloved was the inspiration for this section: to her I dedicated Raving. And here house music is quoted. For the experts: from ›Melodica‹ by Stimming and from ›El Salvador‹ by Juan Atkins.

In the third part, ›Loneliness‹, the music zooms in on someone who dances all by himself among the crowd. For this loner the feast seems to take place in the distance: the sound reaches him in slow motion, even though he is right in the middle of the rave.

In the final part, ›Dispersing‹, everybody goes their own way. The rotating pulses of the beginning return, the soundmass disintegrates into individual notes. And something happens to the dance pulse. But that you will hear for yourself.

(Translation by Sandra Macrander)


toelichting

Raving is geïnspireerd door Electronic Dance Music en door ›raves‹ waar duizenden mensen samenkomen om op muziek te dansen. Dat mensen zich rondom muziek verzamelen, zoals bij raves en ook voor het luisteren naar concertmuziek, heeft voor mij iets ontroerends. En dat is waar Raving onder meer over gaat.
Het is niet direct de bedoeling dat op Raving wordt gedanst. Toch gaat Raving ook over dansen. In de elektronische dansmuziek roept de eindeloze elektronische puls enerzijds de bezetenheid van de dans op, anderzijds houdt de puls de dans in toom door zijn regelmaat. Zo openbaren de diepste menselijke impulsen zich in de lichtheid van de dans. Dat wordt gevierd in Raving, waarbij de eenling te midden van de massa niet vergeten wordt.

De vier delen van Raving gaan zonder onderbreking in elkaar over. In het eerste deel, getiteld ›Gathering‹, gaat het om het verzamelen zelf. Al roterend door het orkest heen krijgen losse tonen en pulsjes geleidelijk harmonisch, ritmisch en melodisch gestalte, onder andere in de vorm van een roepsignaal van twee dalende kwarten. Het is een oproep om te dansen, en dat gebeurt dan ook in het tweede deel, ›Dancing‹.

Hier voegt de elektronische danspuls, ontworpen door sonoloog Casper Schipper, zich bij de orkestklank. Het orkest danst als het ware op de puls: licht, puntig en met een rijkdom aan korte bewegingen. Mijn dansende geliefde vormde de inspiratie voor dit deel: aan haar heb ik Raving opgedragen. En er wordt geciteerd uit housemuziek. Voor de kenners: uit ›Melodica‹ van Stimming en uit ›El Salvador‹ van Juan Atkins.

In het derde deel ›Loneliness‹ zoomt de muziek in op iemand die alleen danst in die grote menigte. Voor deze eenzame eenling lijkt het feest zich in de verte af te spelen: het geluid komt vertraagd tot hem, al bevindt hij zich midden in de rave.

In het slotdeel ›Dispersing‹ gaat iedereen uit elkaar. De roterende pulsjes van het begin komen terug, de klankmassa valt uiteen in individuele tonen. En er gebeurt iets met de danspuls. Maar dat hoort u vanzelf.

Willem Boogman, september 2015


reviews

Merlijn Kerkhof | NRC, 03/02/2014:
›Intense and exciting new works by De Leeuw and Boogman‹
›particularly rewarding was the world première of Raving by Willem Boogman (1955), which was heard before the interval. While De Leeuw employs standard techniques, Boogman introduces a house beat with an ‘80s slap bass. The dull thuds worked wonderfully in the Concertgebouw’s Large Hall.‹

Frits van der Waa | De Volkskrant, 03/02/2014:
›The mechanical electronic pulse which forms a central element of Willem Boogman’s Raving reveals that the 58-year-old composer has not remained deaf to relatively recent dance music. Equally that does come as a surprise, since he’s always excelled at producing chiselled, refined and relatively esoteric music.
But this twenty minute long orchestral work – his first – is also anything but coarse. The material is (-) limited: a four-note signal motif and a step by step ascending and descending theme, but Boogman moulds out of this an adventurous and compelling, at times even witty, argument. (-) in the particularly skilful orchestration is a hint of Mahler and John Adams.‹


recensies

Merlijn Kerkhof | NRC, 03/02/2014:
›Intens en boeiend nieuw werk De Leeuw en Boogman‹
›(-) zeer de moeite waard was de wereldpremière Raving van Willem Boogman (1955), die voor de pauze klonk. Waar De Leeuw gangbare technieken hanteerde, bracht Boogman een housebeat met jaren-tachtig-slapbass binnen. De doffe klappen klonken wonderwel in de Grote Zaal.‹

Frits van der Waa | De Volkskrant, 03/02/2014:
›De mechanische elektronische puls die een centraal bestanddeel is van Willem Boogmans Raving verraadt dat de 58-jarige componist niet doof is gebleven voor de relatief nieuwe dancemuziek. Evengoed is dat een verrassing, omdat hij altijd uitblonk in geciseleerde, verfijnde en betrekkelijk esoterische muziek.
Maar ook dit twintig minuten durende orkestwerk - zijn eerste - is allesbehalve plat. Het materiaal is (-) beperkt: een viertonig signaalmotief en een trapsgewijs klimmend en dalend gegeven, maar Boogman boetseert daaruit een avontuurlijk en meeslepend, soms ook geestig betoog. (-) de bijzonder vakkundige orkestratie zweemt naar Mahler en John Adams.‹


revision history

May 2014
  • corrections were made, phrasings were added
  • rhythmical notation completely revised from bar 474/ rehearsal mark 42; new tempi, new bar numbers
  • small changes in the scoring


Back to top