Willem Boogman

composer


 

words

Angelus Silesius

duration

8 minutes

scoring

4S 4A 4T 4B

commissioned by

Huub Kerstens

dedicated to

my parents

premiere

November 6, 1998
St. Laurenskerk, Rotterdam

Asko Kamerkoor
Jos Leussink - conductor

buy the score

>>

Die Rose

for 16-voice mixed choir (1996, rev. 1999)


audio








mp3

words

Ohne warumb.
Die Ros’ ist ohn warumb
sie blühet weil sie blühet
Sie achtt nicht jhrer selbst
fragt nicht ob man sie sihet.

Erweitert mustu seyn.
Erweitere dein Hertz
so gehet GOtt darein:
Du solt sein Himmelreich
Er wil dein König seyn.

[Das leere Herz]

[unermeßlich]

[Raum hat]


program note

Under the title ›Die Rose‹ two epigrammatic poems of Angelus Silesius (1624-1677) are merged into a single composition: Ohne warumb and erweitert Mustu Seyn. They are taken from the collection ›Cherubinischer Wandersmann‹ (1675), respectively from Section I, no. 289 & Section II, no. 106.
The epigrams are appealing by the simplicity with which the inscrutable is clearly and concretely understand in mystical-theological way. The metaphor of ›the empty heart‹ (Erweitert mustu seyn) represents in this choral work the space and the void. That of the rose (Ohne warumb) the flourishing and just blossoming of music, of melody, which projects itself in this empty space.
The 16-voice choir is split up into eight groups in order to make the rotation of different musical and textual elements more clearly audible. Both tones and noise are among the elements that move through the choir and sometimes ›bloom‹ into a melody or a chord.
The music is dedicated to my parents, alto and bass in one of the many wonderful choirs abundant in the Netherlands. Chris Bremmers knew to find these appropriate texts of Silesius immediately for me.


Toelichting

Onder de titel Die Rose zijn twee epigrammatische gedichten van Angelus Silesius (1624-1677) samengevoegd in één compositie: Ohne warumb en Erweitert mustu seyn. Zij zijn ontleend aan de bundel Cherubinischer Wandersmann (1675), respectievelijk uit deel I, nr. 289 & uit deel II, nr. 106.
De epigrammen spreken aan door de eenvoud waarmee het ondoorgrondelijke op mystisch-theologische wijze helder en concreet wordt gevat. De metafoor van ›het lege hart‹ (Erweitert mustu seyn) staat in dit koorwerk voor de ruimte en de leegte, die van de roos (Ohne warumb) voor het (op)bloeien en enkel maar bloeien van muziek, van melodie, die zich projecteert in deze lege ruimte.
Het 16-stemmig, solistisch bezet koor is opgesplitst in acht groepen waardoor de rotatie van verschillende muzikale en tekstuele elementen duidelijker hoorbaar wordt. Zowel tonen als ruis behoren tot de elementen die door het koor bewegen en soms ›tot bloei‹ worden gebracht in een melodie of een akkoord.
De muziek is opgedragen aan mijn ouders, alt en bas in één van die vele prachtige koren die Nederland rijk is. Chris Bremmers wist deze geschikte tekst van Silesius onmiddellijk voor mij te vinden.


Back to top